Αρχική

Τι πρέπει να αλλάξει στον αθλητισμό

Τι πρέπει να αλλάξει στον αθλητισμό
Του Βάσου Π. Καραμπίλια*
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε πει κάποτε: ‘’Το δυσκολότερο πράγμα είναι να κυβερνήσεις τους Έλληνες, γιατί όλοι νομίζουν ότι είναι ικανοί για όλα’’.
Στη χώρα, που γέννησε το κορυφαίο αθλητικό γεγονός παγκοσμίως, που δεν είναι άλλο από τους Ολυμπιακούς αγώνες, είναι το λιγότερο υποτιμητικό να μιλούμε για ανάπτυξη και πρόοδο σε ένα θεσμό, που τα τελευταία χρόνια, συμπαρασύρθηκε από τη φθίνουσα πορεία, άλλων κορυφαίων θεσμών.
Οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις των παλαιοτέρων ετών, προέκυψαν ως φορείς πανανθρώπινων ιδεωδών. Μέσω του αθλητισμού αναδεικνύονταν κορυφαίες διαχρονικές αξίες όπως η ευγενής άμιλλα, η ειρήνη, ο υγιής ανταγωνισμός, η ισονομία, η δικαιοσύνη.
Ο ‘’κότινος’’, το κατασκευασμένο από κλαδί ελιάς, στεφάνι που απονέμετο στο νικητή στην αρχαιότητα, καθόριζε έναν ξεχωριστό κώδικα αξιών, δηλώνοντας, πως το ταπεινό μπορεί να είναι και ιερό αλλά και πολύτιμο.
Θα έρθει όμως κάποιος και θα πει ευλόγως, οι εποχές αλλάζουν, η τεχνολογία εξελίσσεται και ο αθλητισμός πλέον είναι ένα καθαρό εμπορικό προϊόν, το οποίο αποφέρει έσοδα για τις ομάδες, τους παράγοντες και κυρίως τους αθλητές. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να μην γίνεται εις βάρος του θεσμού και της βιωσιμότητάς του.
Τις ομάδες των αρχαίων αθλητών, αντικατέστησαν αθλητικές ανώνυμες εταιρείες, τους χορηγούς που έδιναν περιούσιες για το καλό της προώθησης των αγωνισμάτων, αντικατέστησαν διοικητικοί παράγοντες, που επενδύουν χρήματα σε ομάδες, τα οποία πολλές φορές φτάνουν να είναι ισόποσα προϋπολογισμών κρατών, ενώ τους αθλητές που βραβεύονταν με τον ‘’κότινο’’, αντικατέστησαν αθλητές ινδάλματα, που αμείβονται πλουσιοπάροχα και διάγουν τις περισσότερες φορές βίο αναντίστοιχο των εποχών που διανύουμε.
Ζούμε στην εποχή της τεράστιας τεχνολογικής εξέλιξης, της εισόδου πλέον των Social Media στον αθλητισμό (Facebook, Twitter, You tube) , τα οποία τείνουν να αντικαταστήσουν τα traditional media (ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδες) και της εισόδου όλο και περισσότερων νέων μορφών επικοινωνίας στους κόλπους του αθλητισμού.
Βέβαια η επικοινωνία δεν είναι στοιχείο επίκτητο του αθλητισμού αλλά εγγενές. Ο αθλητισμός εμπεριέχει εκ της γεννήσεώς του την επικοινωνία.
Στην Ελλάδα της υπερβολής, με βάση τη δύναμη της πάντα, με τις τόσες ιδιωτικές τράπεζες, τα τόσα ιδιωτικά κανάλια, τις πάμπολλες ασφαλιστικές εταιρείες, για τα οποία έπρεπε να ‘’σκάσει’’ η περίφημη οικονομική κρίση για να αρχίσουν να κλείνουν και να προσαρμόζονται στα δεδομένα μιας χώρας δέκα εκατομμυρίων, αλλάζοντας όμως προηγουμένως βιαίως τις ζωές ανθρώπων, υπάρχει και ακόμη μια παγκόσμια αρνητική πρωτοτυπία.
Είναι η χώρα, με τις περισσότερες αθλητικές εφημερίδες, μέσω των οποίων πολλές φορές, εκμαυλιζόταν, το κορυφαίο δημοσιογραφικό λειτούργημα.
Είχαν φτάσει τα προηγούμενα χρόνια τις 17, όταν η Ισπανία έχει 3, η Αγγλία μία και η Γαλλία καμία. Οι περισσότερες οπαδικές και με επιζήμιο ρόλο για το χώρο.
Μετέφεραν τεχνητό ή μη φανατισμό προς τα έξω και έπειτα μαζεύονταν γύρω από ένα στρόγγυλο τραπέζι, αξιωματούχοι της ελληνικής πολιτείας, και έψαχναν να βρουν ηθικούς αυτουργούς επεισοδίων και έκνομων πράξεων στα ελληνικά γήπεδα.
Επιπλέον, η σύγχρονη πρακτική του αθλητισμού, επηρεασμένη από την καθημερινότητα και τις ανθρώπινες αδυναμίες, αποτέλεσε την αιτία πολλές φορές να αμφισβητηθεί όχι μόνο η αξία του, αλλά και η ηθική του. Μία ηθική που τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας όχι μόνο αμφισβητήθηκε αλλά καταρρακώθηκε και υπονομεύτηκε από ανθρώπους και πρακτικές, που σαν στόχο είχαν μόνο το ίδιον όφελος, που κατά κύριο λόγο ήταν οικονομικό.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις Π.Α.Ε και Κ.Α.Ε που ενώ ήταν οικονομικά υγιέστατες, κατέληξαν να έχουν δυσθεώρητα χρέη, λόγω σπατάλης και κακοδιαχείρισης εκ μέρους των διοικήσεων.
Το ίδιο συμβαίνει και με το ‘’Αθλητικό Agency’’ στην Ελλάδα, δηλαδή την άρτια και ολοκληρωμένη εκπροσώπηση αθλητών, το οποίο βρίσκεται ακόμη σε βρεφικό και πολλές φορές δυστυχώς ερασιτεχνικό επίπεδο.
Ακούγεται ως σύνηθες και ως κάτι απλό, να γίνεται η εκπροσώπηση αθλητών, από τις διαπραγματεύσεις, μέχρι την παροχή σπουδαίων υπηρεσιών σε αθλητές, από ανθρώπους, που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τον αθλητισμό και που η ποιότητα τους είναι αμφιβόλου τις περισσότερες φορές προελεύσεως.
Επιμέρους τομείς επομένως, ενός κορυφαίου θεσμού όπως ο αθλητισμός, μέσω της δικής τους νοσηρότητας, επιτείνουν στον θάνατο του στη χώρα μας.
Οφείλουμε όλοι να καταλάβουμε και κυρίως όσοι ασχολούνται επαγγελματικά και Διοικητικά με τον Αθλητισμό, από κάθε μετερίζι, ότι ο πολύ σπουδαίος αυτός θεσμός, δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Οφείλουμε να αντιληφθούμε, ότι στον πολύπαθο χώρο του αθλητισμού δεν είναι στοιχειώδους σημασίας μόνο το τι θα κάνουμε σαν οντότητες, που επιθυμούν την πρόοδο, αλλά το τι θα αλλάξουμε για το καλό όλων μας.
*Ο Βάσος Καραμπίλιας είναι Δικηγόρος Αθηνών Αθλητικό Δίκαιο-MBA in Sports Management

Του Βάσου Π. Καραμπίλια*